The Creator's Journey Week 15

สวัสดีวันอาทิตย์ครับทุกคน :)

อาทิตย์นี้เรื่องการเรียนที่คณะผมไม่ได้หนักขนาดนั้นเเล้วครับ เพราะส่วนใหญ่พวกเราก็มีเเค่ไปทําเเลปกัน

บางวันก็เพาะเชื้อ บางวันก็ดึงตัวอย่างเลือดจากเพื่อน มาดูเซลเม็ดเลือดขาวครับบบ

ซึ่งจริงๆ มันค่อนข้างน่าสนใจมากๆ เลยนะครับ เเต่เรื่องราวที่ผมอยากจะเเชร์ให้ทุกคนฟังในอาทิตย์นี้ จริงๆ ไม่ได้เกิดขึ้นที่คณะครับ 5555

ต้องบอกก่อนว่า ผมเป็นคนคนนึงที่มองว่าชีวิตของเราต้องมี 'สมดุล' ครับ เเละคําพูดนึงที่ผมชอบมากๆ จากหนังสือ The Power of Full Engagement ของคุณ Jim Loehr กับ Tony Schwartz คือ:

"The key to a sustainable life isn't just working hard-it's knowing when to rest, recharge, and enjoy the rewards of your effort."

กล่าวคือ ชีวิตที่สมดุลใช่ว่าเเต่เป็นทํางานหนักเเละเรียนให้หนักที่สุด เเต่เป็นการที่เราต้องเข้าใจว่าเมื่อไหร่คือเวลาที่สมควรเเก่การพักผ่อน ชาร์จพลัง เเละดื่มดํ่ากับความสําเร็จเล็กๆ น้อยๆ ที่เราทําได้ครับ

อย่างถ้าเมื่อไหร่ผมเรียนหนักมากเกินไปจริงๆ ผมก็ต้องหากิจกรรมต่างๆ นอกห้องเรียน หรือหาเวลาไปเข้าสังคมกับเพื่อนๆ บ้างเพื่อให้ผมมีชีวิตที่ 'ยั่งยืน' มากที่สุดครับ (จะได้ไม่หมดไฟ เเละไม่เครียดเกินไปด้วย)

ซึ่งบางทีก็อาจเป็นสิ่งง่ายๆ เเบบการตีเเบต การเล่นบาส หรือการเล่นบอร์ดเกม

เเต่สิ่งที่เกิดขึ้นในอาทิตย์นี้ไม่ใช่เเบบนั้นครับ...

เมื่อคืนวันพฤหัสที่ผ่านมา ผมกับเพื่อนๆ ที่คณะทั้งกลุ่ม ก็ได้มีโอกาสไปปาร์ตี้ที่ผับเเห่งนึงที่ย่านทองหล่อครับ

เเละส่วนตัว ผมไม่ได้เป็นคนที่เที่ยวกลางคืนเยอะขนาดนั้นอยู่เเล้ว เพราะความสุขส่วนใหญ่ก็มาจากการทําคลิปยูทูป เเละการเขียนบทความสนุกๆ เเบบนี้นี่เเหละครับ

เเต่การปาร์ตี้ครั้งนี้เป็นหนึ่งในครั้งที่สนุกมากที่สุดสําหรับผมเลย เพราะเเตกต่างจากครั้งล่าสุดที่ผมได้ไป.... (ซึ่งก็เป็นเวลานานมากๆ เเล้ว)

ผมทํางานที่วางเเผนไว้เสร็จล่วงหน้าหมด อ่านหนังสือทุกอย่างเสร็จตามเป้าหมาย เเละค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็เป็นสิ่งที่ผมสามารถจัดการด้วยตัวเองเเบบไม่ได้เกินตัวจริงๆ

การไปเที่ยวครั้งนี้ มันก็เลยเป็นครั้งเเรกที่ผมรู้สึกว่าผม 'คู่ควร' เเก่การมาฉลองกับเพื่อนจริงๆ เเละไม่ได้ 'นอกลู่นอกทาง' ด้วยครับ

คือเอาจริงๆ ผมก็ไม่เเน่ใจว่าจะมีใครเข้าใจผมมั้ย เเต่การที่ผมได้มาเจอกับเพื่อนๆ ทั้งที่มากับผม เเละที่ผมบังเอิญเจอที่ร้านเเบบไม่ได้นัดหมายล่วงหน้า โดยที่บางคนก็เป็นเพื่อนที่ผมเคยสนิทเมื่อนานมาเเล้ว

มันให้ความรู้สึกที่ดีเเบบบอกไม่ถูกนะครับ เหมือนกับเป็น Unplanned reunion

เเต่หลายคน จากที่ผมเคยได้ยินเค้าเล่ากัน มักจะมองว่าจุดประสงค์ของการไปเที่ยวสังสรรค์เเบบนี้คือการไปมั่วสุมหรือไป 'หาเพื่อน' กันอย่างเดียว

เเต่สําหรับผมเเล้ว ผมว่าไม่มีอะไรในคืนนั้นที่ทําให้ผมรู้สึกได้ดีไปกว่าการไปพบปะเพื่อนๆ ที่เคยสนิทกันในสมัยมัธยม เเละใช้เวลากับกลุ่มเพื่อนที่ผมสนิทมากๆ ในสถานที่ค่อนข้างเเปลกใหม่สําหรับพวกเราครับ

คํ่าคืนนั้นเป็นช่วงเวลาที่ผมสนุกมากเลยนะครับ

เเต่ถ้าถามกันตรงๆ....

ผมคงจะไม่ออกไปเที่ยวกลางคืนเเบบนี้อีกซักพักใหญ่ครับ55555

การนอนอยู่ห้อง ทํายูทูปเเละอ่านหนังสือเพิ่มความรู้ในเรื่องที่ผมชอบน่าจะเป็นสิ่งที่ตอบโจทย์ผมมากกว่าครับบ5555

ไว้เจอกันใหม่อาทิตย์หน้านะครับบบ :)